میرزا کسری بختیاری: ایمان بیاوریم به سر سبزی کاج در آستانه ی فصل سرد

لینک به منبع      
توجه: منبع دگرباش است

چند روزیست که هوا به شدت سرد شده است. لباس پوشیدم که بروم بیرون. مادرم گفت حالا حتما باید بروی؟ گفتم تا کی صبر کنم، شاید حالا حالاها هوا نخواهد گرم شود.
انگار همین دیروز بود که اصفهان پائیزی بوی بهار می داد. به زیبائی و سرسبزی و طراوت بهار بود. اما امروز به محض اینکه از دور رودخانه نمایان شد متوجه علفهای زرد سرما زده شدم. با خود گفتم علفها هم مردند. ضمن حرکت به سمت رودخانه یکدفعه متوجه کاج سبزی از لا به لای درختان خشک زیبا شدم. با خودم فکر کردم چقدر خوب است که انسان مثل کاج باشد. چقدر خوب است که آدم به جای ایمان آوردن به آغاز فصل سرد، به سرسبزی یک کاج در آستانه ی فصل سرد ایمان بیاورد.

زیر لب تکرار می کردم من یک کاج هستم. من یک کاج سبزم در آستانه ی فصل سرد. من یک کاج هستم.

به درختها نگاه می کردم. همینطور که پیش می رفتم از دور یک سری کاج سبز را محصور در میان درختان خشک زمستانی دیدم. انگار در دل این زمستان بهاری نهفته بود. به درختان خشک نگاه می کردم. شاخه ی درختی در هم شکسته بود اما سقوط نکرده بود. خود را به شاخه های درخت گیر داده و همان بالا مانده بود. با خود گفتم: من شکست می خورم، اما سقوط نمی کنم.

از روی پل رد شدم. چقدر پرنده! چقدر زیبا! واقعا الان زمستان است؟ مرغابیهای تیره و مرغان دریائی سفید. طبیعت هنوز زنده است. پس می توان در شرایط سخت هم زیبائیها را دید.
از لب رودخانه رد شدم. آبهای راکد کنار رودخانه یخ زده بودند. به زیر پل فردوسی رسیدم. من عاشق این قسمت از رودخانه هستم. اینجا هم همه چیز زنده است. رودخانه جریان دارد و زیباست.

به قطعه سنگی نگاه کردم. آب از اطراف آن جریان داشت. روی تخته سنگ را یخ پوشانده بود. چه یخ زیبائی. واقعاً جای یک دوربین و یک عکس هنری از یخ روی آن تخته سنگ خالی بود. درست در جائی که آب در جریان بود و زنده، بخشی از آن روی تخته سنگی مانده و یخ بسته بود. آب وقتی راکد باشد، در هوای سرد یخ می بندد و در هوای گرم می گندد. اما چنانچه در جریان باشد، همیشه زنده است و تازه.

آیا هرگز معلمی بهتر از طبیعت یافته اید؟ طبیعت به انسان درس استقامت و پایداری می آموزد. طبیعت به انسان واقعیت های زندگی را نشان می دهد. طبیعت به انسان امید می دهد. و البته بزرگترین هدیه ی طبیعت به انسان، برگرفته از بزرگترین نیرو در عالم هستی است؛ نیروی جاذبه. آنچه که پایه های هستی بر مبنای آن استوار است. جاذبه را در زندگی خود هرگز فراموش نکنید. 

~ توسط 4pesar در ژانویه 30, 2008.

 
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: