پسر مرد!!، زنده باد پسر!

یکی از بچه ها ازم پرسید چی شد پسر؟
بهش گفتم نمی دونم. شاید برگردم ولی یا حرفه ای بر می گردم یا بر نمی گردم.
ازش پرسیدم حالا چرا از پسر پرسیدی؟ گفت: خب از چی بپرسم
آره، راست می گفت. واقعا از چی بپرسه، مگه پسر مهمه، حالا این نبود یکی دیگه. در همین حد هم بیشتر ارزش نداشت و همینطوری باید رد شد. واقعا اون دوست نکته جالبی گفت.

بگذریم!. اینکه پسر اهمیتی نداشت و بودن و نبودنش تقریبا مهم نیست حتی برای بیننده های هر روزه اش یه غریبه و بازیچه است شاید برام چیز جدیدی نبود ولی یادآوریش تو وضعیت روحی که من بودم و بعد هم آفت! زدن به دو آدرس در کمتر از یک هفته بدجوری اعصابم رو ریخت به هم و باعث شد تا بخوام فکر کنم.
خیلی فکر کردم ( البته نه به میزان کافی! ) و با خودم خیلی گفتم تا بلاخره به این رسیدم که  نباید بیش از این انتظار داشته باشم و بهتره با سنگ دلی! تمام دوباره آغاز کنم.

جدیدا فهمیدم پسر رو خیلی ها رقیب می دونن، خیلی ها فکر می کنن پسر هم دنبال درست کردن یه باند و دسته است برای رسیدن به چیزی که نمی فهممش و …
بدم میاد اینطور به « پسر » نگاه کنند و بدونید پسر  قصد رقابت با هیچ کس رو نداره و مطمئن باشید هیچ کس توان رقابت با پسر رو هم نداره. درضمن رده کاری پسر خیلی فرق می کنه با اون لینکستانهای موجود و در عین اینکه اونها کم لطفی می کنند پسر همواره دوستشون خواهد داشت و داره!

اما در بند اول نوشتم حرفه ای. تا حالا چندتا وبلاگ هومو! دیدین که به مرتبی پسر بوده باشه؟! هیچ دقت کردین که چطور فاصله عکسها همیشه یکیه. سایزهای کوچیک همیشه یه استاندارد خاص داره و سریع بالا میاد و … تا حالا وبلاگی خودمونی! رو دیدین که کنار لینک های دانلودنش حجم و نوع فایل و حتی مدت زمان تخمینی رو زده باشه؟!
اگه بخوام بگم ناکات ریز زیادی هست که روی پسر رعایت می شه و شاید یه مطلب مجزا بطلبه. ولی حرفم این نیست. می خوام این رو بگم که همیشه سعی کردم تا جایی که می شه یه کار حرفه ای باشه و تا حالا فقط و فقط با دست تنظیمش می کردم و از این به بعد با کمک نرم افزار این کار رو خواهم کرد و شاید چندان در ظاهر این رو حس نکنید ( چون همونطور که گفتم قبلا هم با دست طوری تنظیم می کردم که حرفه ای جلوه بده ) ولی در پشت صحنه پسر مدیریتی قوی تر و راحتر خواهد داشت و فکر می کنم برای شروعی مجدد این نیاز بود و برای بی رقیب کردن پسر یک الزام.

اما نوشتم سنگدل، از این کلمه دو منظور داشتم. یکی بی اعتنایی به احساس و دل خودم بود ( که ادامه کار پسر رو بی فایده و بیهوده می دونن ) یکی هم به دیگران، مخصوصا بلاگرهای هومو!.
تا حالا می گفتم پسر با اون همه بیننده اش باید در خدمت همه باشه و موجب بالا رفتن آمار دیگران هم بشه ولی حالا دیگه این رو نمی گم. از این به بعد سلیقه ای عمل خواهم کرد و از هر کس و هر مطلبی که خوشم بیاد لینکش می کنم و نه اجازه می گیرم و نه برای خودم در لینک کردن همه مطالب وبلاگ های دیگران الازمی می بینم و جایی که ببینم بد نوشته رو بی خیال می شم ( تا اونا باشن دیگه نگن گور پسر!، این نبود یکی دیگه )

~ با 4pesar در سپتامبر 23, 2007.